Que no creo que lea mi blog pero nos alegra los sábados en el Athelier.
domingo, noviembre 15, 2009
Yo Mi Abuelo Soy, para Marcos
Dixit
Delenda
at
10:15 PM
3
comments
Links to this post
viernes, octubre 23, 2009
All'alba vincerò!
Una de las arias más famosas. La que aparece en todas las películas.
Y la mejor expresión de triunfo que conozco.
Pertenece a la opera de Puccini Turandot. Turandot es una princesa china más mala que el hambre que decapita a aquellos de sus pretendientes que no le sepan responder tres adivinanzas. El príncipe desconocido responde las adivinanzas y le propone una a Turandot, que le diga cual es su nombre.
Desquiciada, Turandot envía a sus soldados a preguntar por toda la ciudad por el nombre del príncipe, que nadie duerma, tienen hasta el amanecer para averiguarlo.
El príncipe mientras tanto canta este aria seguro de su triunfo.
- Nessun dorma! Nessun dorma!
- Tu pure, o Principessa,
- Nella tua fredda stanza
- Guardi le stelle
- Che tremano d'amore e di speranza.
- Ma il mio mistero è chiuso in me,
- Il nome mio nessun saprà!, no, no
- Sulla tua bocca lo dirò!...
- (Puccini: Quando la luce splenderà!)
- Quando la luce splenderà,
- (Puccini:No, no, Sulla tua bocca lo dirò)
- Ed il mio bacio scioglierà il silenzio
- Che ti fa mia!...
- Voci di donne
- Il nome suo nessun saprà...
- E noi dovremo, ahimè, morir, morir!...
- Il principe ignoto
- Dilegua, o notte!... Tramontate, stelle! Tramontate, stelle!...
- All'alba vincerò!
- vincerò! vincerò!
-
-
- El príncipe desconocido
- ¡Que nadie duerma! ¡Que nadie duerma!
- ¡También tú, oh Princesa,
- en tu fría habitación
- miras las estrellas
- que tiemblan de amor y de esperanza...!
- ¡Mas, mi misterio está encerrado en mí,
- ¡Mi nombre nadie lo sabrá!. No, no
- Sobre tu boca lo diré
- (Puccini: Sólo cuando la luz brille)
- Cuando la luz brille
- (Puccini: ¡No, no, sobre tu boca lo dire!)
- ¡Y mi beso fulminará el silencio
- que te hace mía.!
-
-
- Voces de mujeres
- Su nombre nadie sabrá...
- ¡Y nosotras, ay, deberemos, morir, morir!
-
- El príncipe desconocido
-
- ¡Disípate, oh noche! ¡Tramontad, estrellas! ¡Tramontad, estrellas!
- ¡Al alba venceré!
- ¡venceré! ¡venceré!
Me encanta tararear esto.
Por cierto, se llamaba Calaf.
Dixit
Delenda
at
12:28 PM
2
comments
Links to this post
martes, agosto 11, 2009
Quiero Llorar Mi Pena Y Te Lo Digo
Quiero llorar mi pena y te lo digo
para que tú me quieras y me llores
en un anochecer de ruiseñores,
con un puñal, con besos y contigo.
Quiero matar al único testigo
para el asesinato de mis flores
y convertir mi llanto y mis sudores
en eterno montón de duro trigo.
Que no se acabe nunca la madeja
del te quiero me quieres, siempre ardida
con decrépito sol y luna vieja.
Que lo que no me des y no te pida
será para la muerte, que no deja
ni sombra por la carne estremecida.
Como apunta Kimuko, el poema es de Federico García Lorca.
Dixit
Delenda
at
7:35 PM
4
comments
Links to this post
lunes, junio 29, 2009
CONTRA JAIME GIL DE BIEDMA , o contra mí misma
CONTRA JAIME GIL DE BIEDMA
De qué sirve, quisiera yo saber, cambiar de piso,
dejar atrás un sótano más negro
que mi reputación -y ya es decir-,
poner visillos blancos
y tomar criada,
renunciar a la vida de bohemio,
si vienes luego tú, pelmazo,
embarazoso huésped, memo vestido con mis trajes,
zángano de colmena, inútil, cacaseno,
con tus manos lavadas,
a comer en mi plato y a ensuciar la casa?
Te acompañan las barras de los bares
últimos de la noche, los chulos, las floristas,
las calles muertas de la madrugada
y los ascensores de luz amarilla
cuando llegas, borracho,
y te paras a verte en el espejo
la cara destruida,
con ojos todavía violentos
que no quieres cerrar. Y si te increpo,
te ríes, me recuerdas el pasado
y dices que envejezco.
Podría recordarte que ya no tienes gracia.
Que tu estilo casual y que tu desenfado
resultan truculentos
cuando se tienen más de treinta años,
y que tu encantadora
sonrisa de muchacho soñoliento
-seguro de gustar- es un resto penoso,
un intento patético.
Mientras que tú me miras con tus ojos
de verdadero huérfano, y me lloras
y me prometes ya no hacerlo.
Si no fueses tan puta!
Y si yo supiese, hace ya tiempo,
que tú eres fuerte cuando yo soy débil
y que eres débil cuando me enfurezco...
De tus regresos guardo una impresión confusa
de pánico, de pena y descontento,
y la desesperanza
y la impaciencia y el resentimiento
de volver a sufrir, otra vez más,
la humillación imperdonable
de la excesiva intimidad.
A duras penas te llevaré a la cama,
como quien va al infierno
para dormir contigo.
Muriendo a cada paso de impotencia,
tropezando con muebles
a tientas, cruzaremos el piso
torpemente abrazados, vacilando
de alcohol y de sollozos reprimidos.
Oh innoble servidumbre de amar seres humanos,
y la más innoble
que es amarse a sí mismo!
Dixit
Delenda
at
6:37 PM
0
comments
Links to this post
Labels: evidentemente me aburro, repipi
jueves, junio 18, 2009
¡Feliz Cumpleaños Valentina!


Valentina, Valentina, ingeniera sensual, Feliz cumpleaños.
Felicidades por tu película, estoy deseando verla...
Es increíble lo bien que captaron tu carácter. Pero qué cierto, tienes sueños, dudas miedos, emociones y sobretodo amigas.
No sabría expresarte mis sentimientos mejor de lo que lo hace Jorge Negrete.
Feliz cumpleaños rubia, te quiero mucho.
Dixit
Delenda
at
2:17 PM
5
comments
Links to this post
Labels: amore
martes, abril 07, 2009
Tentador, como siempre.
Paseando me encontré con este libro de la editorial Galaxia. Mis ojos se fueron a él.
Hugo Pratt. O desexo de ser inútil (Lembranzas e reflexións)
Petitfaux, Dominique
Entrevistas con Dominique Petitfaux
O home que creou a lenda do Corto Maltés converteuse a súa vez nunha lenda. Neste libro, pouco tempo antes da súa morte, explora os misterios da súa vida...
Curiosa mestura de ascendentes franco-ingleses, xudeo-españois e turcos, Hugo Pratt nace veneciano e esperta á vida en Etiopía, onde descobre o fascismo e o amor, e onde tamén aprende a debuxar e a odiar o colonialismo. Con vinte e dous anos embarca para Buenos Aires, cidade na que pasa o tempo entre a banda deseñada, as viaxes e as extravagancias mundanas. Debuxou preto de nove mil pranchas, desde As de picas a Corto Maltés, personaxe no que tamén se inspirou para escribir a novela Corto Maltés. Balada do mar salgado. Na busca de aventuras, dá varias veces a volta ao mundo. A outra viaxe é interior. Experto na Cábala, iniciado no vodú, descubridor do alleo en seis ou sete linguas aprendidas e faladas e trinta mil libros coleccionados, Hugo Pratt é o misterioso veneciano a quen imos atopar neste libro a carón das súas irmás negras, as súas curmás indias, as súas
, os seus personaxes, os seus amigos e a morte...
| Editorial: Galaxia |
| Colección: Libros singulares e fóra de colección |
| 244 páx. |
| Rústica con lapelas |
| PVP: 32.50 € |
| ISBN: 978-84-9865-157-7 |
| Data publicación: febreiro 2009 |
| 1ª Edición |
Dixit
Delenda
at
9:10 PM
1 comments
Links to this post
Labels: Corto Maltés
lunes, marzo 23, 2009
"Sigh No More, Ladies..."
"Sigh No More, Ladies..."
Sigh no more, ladies, sigh nor more;
Men were deceivers ever;
One foot in sea and one on shore,
To one thing constant never;
Then sigh not so,
But let them go,
And be you blithe and bonny;
Converting all your sounds of woe
Into hey nonny, nonny.
Sing no more ditties, sing no mo,
Of dumps so dull and heavy;
The fraud of men was ever so,
Since summer first was leavy.
Then sigh not so,
But let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into hey, nonny, nonny.
¿Para qué preocuparse por los hombres?
Dixit
Delenda
at
2:01 PM
2
comments
Links to this post
Labels: repipi
